Jubileusz 100 lecia Publicznych Służb Zatrudnienia w Polsce.

Print Drukuj

W 2019 roku Publiczne Służby Zatrudnienia obchodziły 100-lecie działalności, które rozpoczęły się po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku na mocy „Dekretu o organizacji państwowych urzędów pośrednictwa pracy i opieki nad wychodźcami”. 27 stycznia ustanowiono Dniem Pracownika Publicznych Służb Zatrudnienia na podstawie nowelizacji Ustawy o promocji zatrudnienia z 2010 roku. Pierwsze publiczne służby powstały w Polsce w 1919 roku i działały do wybuchu II wojny światowej.

Po wojnie biura pośrednictwa pracy, utworzone w 1945 roku, zajmowały się administracyjnym kształtowaniem zatrudnienia. Te struktury przekształcono w 1989 roku, a w 1993 roku powstały urzędy pracy, które obecnie są organami administracji samorządowej. Urzędy te kształtują politykę rynku pracy, przeciwdziałają bezrobociu, prowadzą pośrednictwo pracy oraz gospodarują środkami Funduszu Pracy.

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, publiczne służby zatrudnienia stały się członkiem EURES, co wspiera mobilność na europejskim rynku pracy. Obecnie służby zatrudnienia realizują szereg dodatkowych zadań, takich jak obsługa zatrudnienia cudzoziemców oraz wydawanie zezwoleń na pracę, szczególnie dla obywateli Ukrainy.

Szanowni Państwo, mamy przyjemność poinformować, iż w 2019 roku Publiczne Służby Zatrudnienia obchodzą 100 lecie ich funkcjonowania, które po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zaczęły się organizować na mocy „Dekretu o organizacji państwowych urzędów pośrednictwa pracy i opieki nad wychodźcami".Dzień 27 stycznia został ustanowiony Dniem Pracownika Publicznych Służb Zatrudnienia  na podstawie nowelizacji Ustawy o  promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia16 grudnia 2010 roku.

Encyklopedia PWN
urzędy pracy, instytucje zajmujące się problemami zatrudnienia i bezrobocia.
Pierwsze publiczne służby zatrudnienia zostały powołane w Polsce 1919; działały do wybuchu II wojny światowej 1939; po 1945 powołano biura pośrednictwa pracy, które zajmowały się głównie administracyjnym kształtowaniem zatrudnienia wobec niedoborów rąk do pracy; działały one do 1989 i zostały przekształcone w wojewódzkie i rejonowe biura pracy, te z kolei w utworzone I 1993, jako specjalne organy administracji rządowej, urzędy pracy; od 1999 urzędy pracy są organami administracji samorządowej, podległymi marszałkom województw i starostom powiatów; zadania: kształtowanie polityki rynku pracy, przeciwdziałanie bezrobociu i łagodzenie jego skutków; działają na szczeblu wojewódzkim i powiatowym; wojewódzkie i powiatowe urzędy pracy powstały z biur pracy, będących jednostkami urzędów administracji terenowej; zajmują się pośrednictwem pracy, orientacją zawodową, gospodarowaniem środkami Funduszu Pracy, inicjowaniem i finansowaniem prac interwencyjnych i robót publicznych, analizami i sprawozdaniami, prowadzą ewidencję bezrobotnych i rozdzielają zasiłki.
 
Ponadto po wejściu Polski do Unii Europejskiej publiczne służby zatrudnienia stały się członkiem sieci Europejskich Służb Zatrudnienia. EURES, która to wspiera mobilność na europejskim rynku pracy.  Dzisiejsze służby zatrudnienia wykonują wiele  jeszcze zadań, których nie wymienia encyklopedia. Należy  do nich m.in. obsługa zatrudnienia cudzoziemców, wydawanie zezwoleń na pracę i oświadczeń w szczególności dla obywateli Ukrainy.
Informacje o publikacji dokumentu